27. Рибарот зурлаџија

Некој рибар вешт во свирење зурла си ги зел зурлите и мрежите и отишол крај морето. Застанал на некоја истурена карпа и почнал да свири, верувајќи дека рибите сами по себе ќе излезат, привлечени од слаткиот звук. Долго така се напрегал, но ништо не постигнал, па ги оставил зурлите, ја зел мрежата, ја фрлил во водата и уловил многу риби. Кога ги истурил од мрежите на брегот, видел како се прпелкаат, па рекол: „О, клети животинки! Кога свирев, не игравте, а сега, кога сопрев, тоа го правите!“

Басната е пригодна за оние кои прават нешто кога не му е време.

27 б.  Поинаку

Штом Лидијците биле покорени од Персијците, Јонците и Ајолците веднаш испратиле гласници во Сарди кај Кир[1], велејќи му дека се волни да му се потчинат под истите услови што ги имале под власта на Кројс.[2] А овој, откако ги сослушал што предлагаат, им раскажал басна за некој маж зурлаџија кој, кога видел риби во морето, засвирел мислејќи дека тие ќе излезат на суво. Меѓутоа, кога надежта му се изјаловила, зел мрежа, ја фрлил и извлекол големо изобилство риби. Кога ги видел како се препелкаат, им рекол на рибите: „Престанете да ми играте, зашто кога јас свирев не сакавте да излезете и да играте!“ Кир им ја раскажал оваа басна на Јонците и Ајолците, затоа што Јонците не го послушале претходно, кога тој самиот преку гласници побарал тие да се одметнат од Кројс, а сега, кога работата била завршена, биле подготвени да му се покорат на Кир.


[1] Персискиот крал Кир II Велики (559-529 пр.Хр.), кој го основал големото Персиско царство, ги освоил Медија, Лидија, Бабилонија, Фојникија и Јудеја.

[2] Кројс, кралот на Лидија (560-546 пр.Хр.).

27.  Ἁλιεὺς αὐλῶν

Ἁλιεὺς αὐλητικῆς ἔμπειρος, ἀναλαβὼν τοὺς αὐλοὺς καὶ τὰ δίκτυα παρεγένετο εἰς τὴν θάλασσαν, καὶ στὰς ἐπί τινος προβλήματος πέτρας τὸ μὲν πρῶτον ᾖδε, νομίζων αὐτομάτους πρὸς τὴν ἡδυφωνίαν τοὺς ἰχθύας ἐξελεύσεσθαι· ὡς δʼ αὐτοῦ ἐπὶ πολὺ διατεινομένου οὐδὲν πέρας ἠνύετο, ἀποθέμενος τοὺς αὐλοὺς ἀνείλετο τὸ ἀμφίβληστρον, καὶ βαλὼν κατὰ τοῦ ὕδατος πολλοὺς ἰχθύας ἤγρευσεν. Ἐκβαλὼν δʼ αὐτοὺς ἀπὸ τῶν δικτύων ἐπὶ τὴν ᾐόνα, ὡς ἐθεάσατο ἀσπαίροντας, ἔφη· ,,ὦ κάκιστα ζῶα, ὑμεῖς, ὅτε μὲν ηὔλουν, οὐκ ὠρχεῖσθε· νῦν δὲ, ὅτε πέπαυμαι, τοῦτο πράττετε.

Πρὸς τοὺς παρὰ καιρόν τι πράττοντας ὁ λόγος εὔκαιρος.

27b.  Ἄλλως

Ἴωνες καὶ Αἰολέες, ὡς οἱ Λυδοὶ τάχιστα κατεστράφατο ὑπὸ Περσέων, ἔπεμπον ἀγγέλους ἐς Σάρδις παρὰ Κῦρον, ἐθέλοντες ἐπὶ τοῖσι αὐτοῖσι εἶναι τοῖσι καὶ Κροίσῳ ἔσαν κατήκοοι. Ὁ δὲ ἀκούσας αὐτέων τὰ προΐσχοντο ἔλεξέ σφι λόγον, ἄνδρα φὰς αὐλητὴν, ἰδόντα ἰχθῦς ἐν τῇ θαλάσσῃ, αὐλέειν, δοκέοντά σφεας ἐξελεύσεσθαι ἐς γῆν· ὡς δὲ ψευσθῆναι τῆς ἐλπίδος, λαβεῖν ἀμφίβληστρον καὶ περιβαλεῖν τε πλῆθος πολλὸν τῶν ἰχθύων καὶ ἐξειρύσαι· ἰδόντα δὲ παλλομένους, εἰπεῖν ἄρα αὐτὸν πρὸς τοὺς ἰχθῦς· „παύεσθέ μοι ὀρχεόμενοι, ἐπεὶ οὐδʼ ἐμέο αὐλέοντος ἠθέλετε ἐκβαίνειν ὀρχεόμενοι. “Κῦρος μὲν τοῦτον τὸν λόγον τοῖσι Ἴωσι καὶ τοῖσι Αἰολεῦσι τῶνδε εἵνεκα ἔλεξε, ὅτι δὴ οἱ Ἴωνες πρότερον, αὐτοῦ Κύρου δεηθέντος διʼ ἀγγέλων ἀπίστασθαί σφεας ἀπὸ Κροίσου, οὐκ ἐπείθοντο, τότε δὲ, κατεργασμένων τῶν πρηγμάτων, ἔσαν ἕτοιμοι πείθεσθαι Κύρῳ.

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *