21. Петлите што се бореле

Се бореле два петла за кокошки и едниот го натерал другиот в бег. И, тој што бил надбиен отишол на некое сенчесто место и се сокрил, а тој што победил се кренал угоре, застанал на некој висок плот и закукуригал на сиот глас. Истиот миг долетал орел и го зграпчил. И така, оној сокриениот в темно, оттогаш без страв им се качувал на кокошките.

Басната објаснува, дека Господ им се спротивставува на надмените, а им дава милост на понижените.

21 б.  Поинаку

Налетале два петла еден на друг и, како по обичај, фатиле да се борат. И, тој што бил победен се вовлекол под канабе и се сокрил, а тој што бил победник се качил на покрив и силно закукуригал, со пој објавувајќи им ја на сите својата победа. И тогаш, долетал орел, го зграпчил и го однел.

Умереност во гордоста е сигурна победа.

21 в.  Петлите и орелот (Поинаку)

Се тепале еднаш петлите заради кокошка, кој со неа да се ожени. И, едниот кој бил надбиен, оти се уплашил, се тргнал настрана и се скрил во некој ќош. Другиот, пак, многу силно закукуригал, летнал озгора на куќата и, како победник[1] над непријателот, фатил да вика: „Го совладав мојот соперник, го победив ко в борба противник!“ И дури викал така петелот, долетал некој орел озгора, го зграпчил оној победникот, па вчас го однел кај своите дечиња и го сторил залак и храна за пилињата. А другиот, слободно заживеал и животот си го терал вo безопасност, земајќи му ја славата на уништениот непријател, од кого бил испаден и кој се фалел дека е победоносец.

Басната е за луѓе богоборци.


[1] Всушност, „трофејоносец“ (τροπαιοῦχος), оној кој го држи победничкиот знак (τροπαῖον), победничкиот споменик: на самото боиште, запленето оружје и клунови од кораби закачени на некое дрво или кренати на стапови.

21. Ἀλέκτορες

Ἀλεκτόρων δύο μαχομένων περὶ θηλειῶν ὀρνίθων, ὁ εἷς τὸν ἕτερον κατετροπώσατο. Καὶ ὁ μὲν ἡττηθεὶς εἰς τόπον κατάσκιον ἀπιὼν ἐκρύβη· ὁ δὲ νικήσας, εἰς ὕψος ἀρθεὶς καὶ ἐφʼ ὑψηλοῦ τοίχου στὰς, μεγαλοφώνως ἐβόησε. Καὶ παρευθὺς ἀετὸς καταπτὰς ἥρπασεν αὐτόν. Ὁ δʼ ἐν σκότῳ κεκρυμμένος ἀδεῶς ἔκτοτε ταῖς θηλείαις ἐπέβαινεν.

Ὁ μῦθος δηλοῖ, ὅτι κύριος ὑπερηφάνοις ἀντιτάσσεται, ταπεινοῖς δὲ δίδωσι χάριν.

21b.  Ἄλλως

Ἀλεκτρυόνες συμπεσόντες ἀλλήλοις, ὡς νόμος εἶχεν, ἐμάχοντο. Καὶ ὁ μὲν νικηθεὶς κλίνῃ ὑποδὺς ἀπεκρύπτετο, ὁ δὲ νενικηκὼς ἐπὶ στέγους ἀρθεὶς ἀνέκραγε μέγιστον, τὴν νίκην κατάδηλον ἐξ ᾠδῆς ἐργαζόμενος. Καὶ καταπτὰς ἀετὸς τοῦτον ἁρπάζει λαβών.

Νίκῃς ἀσφάλεια μετριότης φρονήματος.

21c.  Ἀλέκτορες καὶ Ἀετος (Ἄλλως)

Μαχομένων δήποτε τῶν ἀλεκτόρων διὰ τὴν ὄρνιν, τὸ τίς αὐτὴν ἐγγήμῃ, ὁ εἷς ἡττηθεὶς ἐκρύπτετο ἔν τινι γωνίᾳ, ὡς δειλιάσας καὶ εἰς τροπὴν χωρήσας· ὁ δὲ ἕτερος σφοδρῶς μέγα κοκκύσας, ἀνεπέτασεν ἐπάνω τῶν δωμάτων, ὡς τροπαιοῦχος κατὰ τοῦ πολεμίου, φωνῶν· „ἥττησα τὸν ἴδιον ἐχθρόν μου, τροπωσάμενος ἀντίπαλον εἰς κράτος. Ὡς οὖν ἐβόα τοιαῦτα ὁ ἀλέκτωρ, ἧκεν ἀετὸς καταπτὰς ἐκ τῶν ἄνω, καὶ καταλαβὼν τὸν νικητὴν ἐκεῖνον, ἢγαγεν αὐτὸν τοῖς τέκνοις παραυτίκα, βρῶμα ποιήσας τοῖς νεοττοῖς καὶ πόμα. Ὁ δὲ ἕτερος ἐλευθερίως ζήσας, ἢγετο οὕτως ἐν ἀδείᾳ τυγχάνων, λαβὼν εὔκλειαν κατὰ τοῦ πολεμίου τοῦ ἐκπορθοῦντος καὶ τροπώσαντος τοῦτον καὶ καυχωμένου, ὡς ὄντος νικηφόρου.

Ὁ λόγος πρὸς ἄνδρας θεομάχους.

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *